Ive verspilde mijn weerstand want een zak vol van mompelt, zijn zulke beloften
Allen ligt en jest, nog de man hoort wat hij wil horen
En negeert de rest, hmmmm
Toen ik mijn huis en mijn familie verliet, was ik een niet meer dan jongen
In het bedrijf van vreemdelingen
In stil van de spoorwegpost, runnin doen schrikken
Laag leggen, uitzoekend de slechtere kwarten, waar de haveloze mensen gaan
Zoekend de plaatsen slechts zouden zij het weten
LaLi van Li...
Slechts vragend workmans lonen, kom ik lookin voor een baan, maar ik krijg geen aanbiedingen
Een enkel comeon van whores op 7de weg
Ik verklaar, waren er tijden toen ik zo eenzaam was
Ik nam daar wat comfort
Nu rollen de jaren door me, zijn zij rockin zelfs me
Ik ben ouder dan ik eens was, en jonger dan Ziek ben, thats niet ongebruikelijk
Geen het isnt vreemd, na veranderingen op veranderingen, zijn wij min of meer het zelfde
Na veranderingen zijn wij min of meer het zelfde
LaLi van Li...
En Im die mijn de winterkleren opmaakt, die was ik gegaan, goin huis dit wensen
Waar New York arent bleedin van de stadswinters me, leadin me om naar huis te gaan
In de ophelderingstribunes boxer, en een vechter door zijn handel
En hij draagt de herinneringen van elke handschoen die hem bepaalde of hem sneed
til schreeuwde hij in zijn woede en zijn schande
Ik ga weg, ga ik weg, maar de vechter blijft nog
Ja nog blijft hij
LaLi van Li...