Bij het uitroepen aan elkaar
Van de minnaars boven en beneden de bundel
In het geluid van de golven en de schreeuwen
Van de zeemeeuwen die het zand omcirkelen
In de fragmenten van de liederen
Gedragen onderaan de wind van één of andere radio
Bij het gefluister van de stad in de afstand
Onheilspellend en laag
Ik hoor het geluid van de wereld waar wij speelden
En de veel te eenvoudige schoonheid
Van de beloften die wij hebben gemaakt
Als u ooit holding wenst
Oproepen mijn naam, Ziek ben daar
Als u ooit holding wenst
En geen Ziek tegenhouden, ziet door u
Het blauw en de zwarte van de hemel
Waar de aanraking van de minnaar beëindigt
En de ziel van de vriend begint
Theres een behoefte afzonderlijk te zijn en een behoefte te zijn
En een strijd geen van beiden wint
Waar u me de wereld gaf was ik in
En een plaats kon ik een tribune maken
Ik kon nooit zien hoe u me betwijfelde
Toen Identiteitskaart van uw hand liet gaan
Ja, en ik was toen veel jonger
En ik moet gedacht hebben dat ik het zou weten
Als de dingen gingen beëindigen
En de hemel rolden
Als een wiel op een spoor
En onze hemel opende
En itll vouw nooit
Het blauw en de zwarte van de hemel
En Identiteitskaart heeft de wereld voor u bestreden
Als ik dacht dat u me aan wilde
Of terzijde gelegd wat waar of untrue was
Als gekende Identiteitskaart thats wat u nodig had
Wat u me wenste om te doen
Maar het ogenblik heeft door me nu overgegaan
Om mijn trots weggezet te hebben
En kom enkel voor u door op de een of andere manier
Als u ooit holding wenst
Oproepen mijn naam, Ziek ben daar
Als u ooit holding wenst
En geen Ziek tegenhouden, ziet door u
Youre de kleur van de hemel
Nagedacht in elke opslag-voorvensterruit
Youre het fluisteren en het zuchten
Van mijn banden in de regen
Youre de verborgen verloren kosten en het ding thats
In alles ik
Ja en Ziek houd nooit op zoekend u
In het zonlicht en de schaduwen
En de gezichten op de weg
Thats de manier de liefde is
Thats de manier de liefde is
Thats de manier de liefde is
Het blauw en de zwarte van de hemel
