Ive voor zolang kijkend in de spiegel.
Dat Ive komt om mijn zielen aan de andere kant te geloven.
Oh de kleine stukken die, verbrijzelt vallen.
Shards van me,
Aan scherp om weer te verenigen.
Aan klein aan kwestie,
Maar groot genoeg om me in zo vele kleine stukken te snijden.
Als ik probeer om haar te raken,
En ik tap af,
Ik tap af,
En ik adem,
Ik adem niet meer.
Neem een adem en ik probeer om van mijn geesten goed te trekken.
Nogmaals weigert u om als een koppig kind te drinken.
Lig aan me,
Overtuig voor altijd me dat Ive ziek.
En elk van dit,
Zal maken ontdekken wanneer ik beter word.
Ik ken het verschil,
Tussen mij en mijn gedachtengang.
Ik schuin enkel hulp af maar om benieuwd te zijn,
Van welke van ons doen u houdt.
Zo af tap ik,
Ik tap af,
En ik adem,
Ik adem nu...
Aftappen,
Ik tap af,
En ik adem,
Ik adem,
Ik adem -
Ik adem niet meer.
[ piano die solo beëindigt ]