Zij zegt de behoefte van I dont deze plaats
Het schijnt miljoen hier geplakte jaar shes
Maar zegt niets van wat zij denkt
Zij denkt, hey,
Hoe kwam ik aan dit?
Ik droomde als om het even wie anders één nacht
Ik zou een mooie prinses zijn.
Maar dan vallen de wegen in het park
En toen binnen bereed zij de lijn
En de kleuren mengen zich samen aan grijs
En breek uit me
Oh, wanneer onverschillige Im
Zij bidt aan God elkste nacht
Hoewel zij hij doesnt zweert luister
De hoop in haar dat van Theres hij enkel zou kunnen
Zij zegt, bid ik
Maar toen mijn gebeddaling op dove oren
Im veronderstelde om al het te nemen zelf
Om uit deze plaats te krijgen.
Zij voelt de stukken in de hartdaling
En zij steeg in de rug
Zij hoort uit de auto'sschreeuw van buitenkant
En zij fluistert soms over dit
Maar de kleuren mengen zich samen aan grijs
En wek me
Oh, groeit hij het leven
Hij zegt neem wat u van uw dromen kunt
Maak hen als om het even wat echt
Het neemt uitwerkt van de moed
Zij zei, tevreden,
Theres een gekke mens die zich buiten mijn deur bevindt
Ik leef op de hoek van een dode eindstraat
Aan het eind van de wereld.
Oh, en de rotsen uit in de hartdaling
En zij droomt haar manier aan het leven
En zij weet niemand haar zal opheffen
Zo zou zij het eveneens kunnen doen zelf
En bummed toen uit en maakte zich ongerust
Van het verlaten van het stadsleven
Maar alle kleuren mengen zich samen aan grijs
Op grijze straat
Op grijze straat
Aan grijze straat
Oh, wanneer het neer in uw het houden van komt
Oh, goed toen baby zijn recht
U zegt u denkt u niets bent
Niemand zal het anders voor u doen
Bereik omhoog en greepgreep van het zonlicht
Wanneer u wacht op wat juist is
De holding van Youre op uw hemel
Wont verlof u, ja, ja...
En de kleurenmengeling samen aan grijs
Wek me, wek me, wek me
Aan grijs.