De tijd is gekomen
Om opnieuw toe te nemen
Thy de lift van de vrijheid sewered boord
Vrij van dieren en doorstoken mensen
Mijn dromen rollen zich uit
Tien duizend vouwen
Hun wereld zal me nooit nemen
Zij zullen nooit desecrate mijn ziel
De sterren die ik heb begrepen
Zijn tot dusver eenzame constellaties
En dit wensend op die sterren
Mijn vernietiging van geeststaven
Van aarden miseries
De gastheren van de meesten vielen vormen van hebzucht
Spoken van parelachtige poortverminderingen
Voor altijd achtervolgend me
Scheur de heks en let aftap op hem
Zoals met om het even welke inquisitie
Het liggen vanaf het begin
Preachers stapelden hun ambacht op
De oudere gloriën van Scoffing
En stervend, vertrek ik
Om hun gedaalde harten te maken
Een doodskist voor hun verhalen
De tijd is voorbij
Wankel wanneer
De vrijheid glijdt mijn sombere pen uit
En de poorten aan wolven breken dan open
Mijn gevoel kan
Schijn constante prooi
Maar de klauwen zullen me niet meer harken
Die whores zijn aan donkerdere dagen gevlucht
Hierboven en verder
Ik heb in mijn positie geschaad
Maar nu zijn de winden sterk
Om van de visie van Babel te stijgen
Van cutthroat jaloersheid
Dok om deze bastaardsras te dokken
Honden van vertroebelde derision
Het afpassen, spoedig te zijn om
Terug naar pakmentaliteit
Wanneer mijn dodende maan is toegenomen
Het proberen vanaf het begin
Deze schepselen van dark
Quaffing ochtendgloriën
En stervend, vertrek ik
Om hun dronken harten te maken
Een doodskist voor hun verhalen
Innovatie in ovation
De verbeelding beweegt
Ergens voert de schemer
Rood de kust van een gebruloverzees
En hoewel gehouden van is er iemand het pining
Voor de golven van bloed om me in werking te stellen en te redden:
De tijd is gekomen
Om opnieuw toe te nemen
Thy de lift van de vrijheid sewered boord
Vrij van dieren en doorstoken mensen
Mijn dromen rollen zich uit
Tien duizend vouwen
Hun wereld zal me nooit nemen
Zij zullen nooit desecrate mijn ziel
Hun wereld zal me nooit breken
Zij zullen nooit desecrate mijn ziel