Maar niemand wil in mijn tuin spelen.
Ik zie hippies op een boze lijn,
Gissing krijgen zij dont mijn betekenis,
Im enchanted door de vogels in mijn bloesems,
Im enamored door jonge minnaars op het weekend,
Ik houd vooruit van van juli,
Wanneer de bommen beginnen op te vlammen,
En ik wens dit ik een glanzende rode bovenkant had,
Een bugel met een grote messingsklok cheer me omhoog,
Of misschien iets groter die werkelijk kon pop gaan!
Zo kon ik het het tuinieren einde maken
Kom uit spelen, kom uit spelen,
En beweer goed zijn Kerstmisdag
In mijn atoomtuin
Al mijn wetenschappers werken aan een uiterste termijn,
Zo is mijn psycholoog werkdag en nighttime,
Zij zeggen zij wat voor me best is weten,
Maar zij dont weten wat die theyre doen,
En Im blije Im niet gorbachev,
oorzaken Identiteitskaart wiggle de hele nacht,
Als gelei in een pot,
Hes werd minstens een tuin met een vruchtbaar perceel,
En een partij die nooit zal ophouden,
Ik hoop theres daar verkeerd niets,
Im lettend op van mijn ruimte binnen mijn ruimte